Meer verwaarlozing of meer meldingen?

De afgelopen week heb ik veel reacties gehad op het bericht over het rapport van de dierenbescherming in de Paardenkrant van 4 februari. Er was voornamelijk ongeloof over de aantallen meldingen. Ruim 2.000 meldingen klinkt erg veel en elk geval van dierenleed is er een te veel, maar veel meer informatie hierover wordt er niet echt gegeven.

Dat baart mij om een andere reden zorgen. Volgens mij zijn er veel meer gevallen, maar wordt hier geen melding van gemaakt. Graag zou ik mijn steentje bij willen dragen om verwaarlozing en leed terug te dringen, maar onderweg bij mijn klanten kom ik als hoefsmid het vrijwel nooit tegen.

Dat betekent niet dat het er niet is. Ik ben van mening dat de mensen waar ik regelmatig langs kom, hun best doen om hun paarden goed te verzorgen en zich door professionals te laten informeren. En als ik dingen constateer zal ik ze er ook op wijzen. Wat ik hiermee wil zeggen is dat dierenartsen, hoefsmeden en andere paardgerelateerde professionals maar voor een deel kunnen bijdragen aan het terugdringen van misstanden en dat is alleen bij paardeneigenaren waar ze langs komen. Het zijn toch de paardenliefhebbers die zelf aan de bel moeten trekken als ze ergens zaken constateren die niet door de beugel kunnen. Ook bij twijfel is het noodzakelijk om dit ergens te melden of advies in te winnen bij bijvoorbeeld dierenarts of hoefsmid.

De dierenbescherming is een van de organisaties die enorm belangrijk kunnen zijn bij het terugdringen van dierenleed. Wat mij alleen enorm stoort aan deze organisaties is het gooien met cijfers uit rapporten. ‘Enorme stijging (van het aantal meldingen) van dierenleed’, lees je dan. De indruk wordt gewekt dat er meer verwaarlozing en mishandeling is dan vorig jaar. Eigenlijk kunnen ze alleen aantonen dat er meer melding is gedaan. Dat zegt alleen maar dat er meer mensen iets hebben geconstateerd en vervolgens hebben gebeld. Dat lijkt mij een goede ontwikkeling, maar de dierenbescherming trekt blijkbaar andere conclusies.

Nu komt er een campagne van de dierenbescherming om mensen meer bewust te maken van de zorg die een paard nodig heeft, met als doel het dierenleed terug te dringen. Een goede actie vind ik en daar kun je niet genoeg campagne voor voeren. Ik ben heel benieuwd hoe deze campagne er uit gaat zien. Wel wil ik op voorhand alvast zeggen dat als de campagne aanslaat, er in het volgende rapport staat dat er een enorme stijging is van het aantal meldingen.

In deze tijd ligt er nog een gevaar op de loer. Door alle ellende van de economische crisis is men geneigd te besparen waar nodig. Dit kan natuurlijk nooit op de basisbehoefte van paarden. Het woord zegt het al ‘basis in minimale behoefte’. Wij hebben het paard gedomesticeerd, dus zullen wij de zorg er voor op ons moeten nemen.